The Red Collection

september 3, 2010

The Red Collection is een verzameling rode spullen die is samengesteld naar aanleiding van een expositiemogelijkheid in B93 in 2007.

Sindsdien heeft de rode verzameling spullen verschillende vormen aangenomen en is op verschillende plekken geëxposeerd.

Nu is deze verzameling gedocumenteerd en vormen alle spullen tezamen The Red Collection.

Ieder object van The Red Collection is verkrijgbaar voor 10 euro (exclusief verzendkosten). Bij aankoop van een object ontvangt u een kaart met daarop een foto van het object, het nummer uit de serie en naast dat u eigenaar bent van een onderdeel van The Red Collection bent u ook automatisch onderdeel van de The Red Collectors en heeft u recht op speciale acties en aanbiedingen in relatie tot deze verzameling.

Susan Pinkster The Red Collection 2010

Een gedeelte van de collectie is al te zien op http://theredcollection.wordpress.com/

Speciaal voor Het Grijze Huis – een project van Hieke Pars, maakte ik nieuw werk.

Het Grijze Huis - Hieke Pars

Nieuw werk voor Het Grijze Huis

Nieuw werk voor Het Grijze Huis

Materiaal: Verhuisdeken, polyesterhars, lasdraad
Nog te zien t/m dinsdag 22 juni

Overige Bestemmingen

mei 23, 2010

overige bestemmingen!

Overige Bestemmingen op papier!
De aankondigingen van Overige Bestemmingen zijn niet langer alleen op dit blog te lezen, vandaag wordt de eerste serie Overige Bestemmingen op papier gepresenteerd. De feestelijkheden beginnen om 11.00 uur bij bestemming Dynamo Expo. Tot daar!

Grote kunstroute georganiseerd rondom lancering nieuwe flyer’ Overige Bestemmingen’ van Enschede

Overige Bestemmingen nodigt u van harte uit volop te genieten van een prachtige 12 kilometer lange fietsroute. De route voert u via kunstenaarsateliers en performances, door het Twentse landschap langs installaties en bijzondere beelden naar de Lonnekerberg en weer terug naar (de) Overige Bestemmingen.

Lancering nieuwe flyer is op zondag 23 mei om 11 uur bij startpunt Dynamo Expo.
Draag de Overige Bestemmingen Button opvallend en Wie Weet.. valt u in de prijzen..
Dwaal niet langer: raadpleeg Overige Bestemmingen. De nieuwe flyer van Enschede.

Ga je mee?

mei 12, 2010

Nog nooit wilde ik met zoveel enthousiasme afreizen naar het einde van de wereld.
Ga dat zien als U kunt!

(via Trendbeheer)

onderweg (15-09-2009)

mei 11, 2010

Ik moest 1 keer overstappen. In Zwolle.

Ik bleek niet veel tijd te hebben voor die overstap, dus stapte ik zodra ik de trein bereikt had in, om daarna de zoektocht naar een goede zitplek te starten.

Een blik op haar vertelde me dat dit de beste plek zou zijn. Misschien dat ze een praatje met me zou willen maken, maar daarvoor had ik mijn mp3-speler mee. Ik ging schuin tegenover haar zitten naast haar gouden tas en begroette haar (bijzonder eigenlijk dat ik dames op leeftijd altijd groet als ik bij ze ga zitten).

Ik pakte mijn boek en mijn mp3-speler uit mijn tas.
De trein begon te rijden en de dame pakte haar tas van de stoel naast me. Ik dacht dat dat was om de tas naast zich neer te zetten, maar het bleek een wisseltruuk te zijn. Ze zette zich naast me met de verklarende woorden; ‘Ik kan niet tegen achteruit rijden, daarom had ik mijn tas tegenover me gezet, voor de zekerheid’.
En zo zaten we dan opeens naast elkaar.

Een bevreemdende ervaring, omdat de meeste mensen die elkaar niet kennen (trouwens ook mensen die elkaar wél kennen) niet naast elkaar in een vierzits gaan zitten, maar elkaar altijd de meeste ruimte die mogelijk is geven.

Ik richtte mijn aandacht weer op mijn boek. Of liever, mijn blik, want mijn aandacht bleef bij haar. Vanuit mijn ooghoek nam ik haar in me op. Ik zag haar tas, haar broek, haar schoenen. Er was niet echt iets van smaak aanwezig, alles wees op praktisch. De gouden tas was nog wel het meest uitgesproken. Maar die was er alleen maar was omdat ze die ergens had gekregen. En hoewel lelijk, toch zonde om weg te gooien en een praktisch formaat, dus ach. In mijn ooghoek zag ik haar bewegingen, haar trekjes. En ik zag haar handen.

In de keuze van haar kleding en schoenen met de tas, en de combinatie van bepaalde bewegingen in haar gezicht en met haar handen herkende ik mijn moeder.
Even liet ik het idee door mijn hoofd gaan dat ze het echt zou zijn. Het idee dat we zo dicht bij elkaar zaten. Haar handen samengevouwen op schoot.
Het enige dat ik nog wilde was haar handen vasthouden. Het koste me geen enkele moeite om me voor te stellen hoe warm ze zouden zijn, die zachte oudere huid met ruwe eeltplekken van het huishoudelijke werk, de warmte die ze zouden geven…

Stug bleef ik mijn blik richten op mijn boek terwijl ik aanleunde tegen het gevoel dat het in gedachten vasthouden van mijn moeders handen teweeg bracht.

Tot aan Almelo zaten mijn moeder en ik met onze handen in elkaar gevouwen in de trein.

Ik schrik wakker omdat ik denk dat er een beest in mijn bed beweegt. Ik klik snel de lamp aan en staar naar de plek waar ik de beweging zag. Niets.
Nadat ik weer wat gekalmeerd ben, maar nog niet helemaal overtuigd van het niet bestaan van een beest in mijn bed, klik ik het licht uit en verdwijn helemaal minus mijn neus onder de dekens (van kleins af aan heb ik al het idee dat ik onder de deken onzichtbaar en beschermd ben, zelfs voor beesten die misschien wel ìn mijn bed zitten, dus besluit ik dat deze vorm van ontkenning het beste is).
Omdat dekens geluid dempen wordt ik steeds heel even licht uit mijn slaap getrokken door geluid op de gang. Omdat ik niet helemaal overtuigd was dat het beest er niet was laait de onrust bij elk geluidje op de gang weer op. Nu zijn het gedachten als ‘was dat nou de voordeur die open en dicht ging? Haalt er nou iemand spullen uit mijn huis terwijl ik hier lig te slapen?’ die ik probeer te negeren.

Na twee uur hardnekkige ontkenning en steeds weer uit lichte slaap getrokken te zijn door geluiden besluit ik om toch maar eens in mijn gang te gaan kijken, omdat inmiddels het idee in me opgekomen is dat Gijs weer een muis heeft gevangen die hij daar heeft laten schieten.

Voorzichtig open ik mijn slaapkamerdeur. Voorzichtig omdat een muis (of erger: een rat) in mijn slaapkamer gaat betekenen dat ik echt de rest van de nacht niet zal slapen op zoek naar dat beest. De gang is een ruimte die nog te overzien is.
Ik klik de lamp aan in de gang en zie dat Gijs de hele vloerbedekking heeft losgetrokken… Het ligt in hobbels en bobbels en hij zit er bovenop naar de bobbels te staren. De muis zal dus wel onder de vloerbedekking zijn geschoten toen hij zijn kans schoon zag.
Ik jaag Gijs naar de kale vloer en terwijl ik de vloerbedekking verder op til leg ik hem uit dat het dan dus nu wel de bedoeling is dat hij de muis weer gaat vangen. Er verschijnt een staartje, er is een hap en dan is er de vraag waar de muis nou is. Is hij verder onder de vloerbedekking geschoten of heeft Gijs hem toch? Ik hoor mezelf zeggen ‘Heb je hem? Gijs?!?’ en als ik omkijk zie ik dat er een staartje langs zijn kop steekt. Ja dus.

Ik ga achter Gijs aan de woonkamer in. Gijs maakt echter geen aanstalten met de muis naar buiten te vertrekken dus de drijfjacht op kat met muis richting achterdeur gaat van start. Eerst probeer ik de muis uit zijn bek te bevrijden. Vergeefs. Dan maar muis met kat en al de tuin in.
Nadat ik Gijs met muis in de tuin zie verdwijnen was ik mijn handen en stap weer in mijn bed. Langzaam zak ik weg in een lichte slaap om even later weer opgeschrikt te worden van geluid uit de gang. Dit keer ontken ik niets en stap meteen de gang in, om daar het gekraak van muizenbotjes tussen kattenkaken aan te treffen.

Kampioen!

mei 2, 2010

Twente Enschede Olee oleeee ^^