Naast dat ik beeldend kunstenaar ben werk ik in de thuiszorg.

Soms zijn er tijden dat ik, als iemand mij vraagt wat ik doe, mijn antwoord begin met dat ik werk in de thuiszorg met daarna pas dat ik kunstenaar ben. Een balans zoeken in het werk voor brood op de plank en het werk waar ik gelukkig van word maar waar ik helaas (nog) niet van kan leven is een lastige tocht.

Toch begint er zo langzamerhand wel op een andere manier een mooie balans te ontstaan.

Toen ik begon te werken als huishoudelijke hulp in de thuiszorg was ik me er heel erg van bewust dat ik in het (t)huis en privéleven van iemand anders kwam. Ik had alle begrip, was er ten slotte voor hun, en stelde me volledig dienstbaar op.
Mijn eerste thuiszorgadres was bij een echtpaar waarvan de man aan het verpieteren was thuis omdat hij niet meer mobiel genoeg was om naar ‘de tuin’te gaan. Langzaam maar zeker zakte hij weg in depressiviteit. Naast hem een vrouw die het gevoel had dat alle aandacht alleen maar uit ging naar haar man, terwijl ze in werkelijkheid met haar klaagzang voorstdurend alle aandacht opeistte en hem letterlijk en figuurlijk overschreeuwde. Hij begon uiteindelijk aandacht te vragen door spullen te verstoppen.
De vrouw was zo dusdanig dominant dat ik met mijn dienstbaarheid ook volledig ondersneeuwde. Het was praktisch onmogelijk om me op deze plek waar de verhoudingen zo gegroeid waren te ontworstelen aan het hokje waar ik mezelf ingeplaatst had. Pogingen om mezelf meer zichtbaar te maken, meer zelf aanwezig te zijn strandden.
Na verloop van tijd kostte het zoveel energie om bij dit echtpaar te werken dat ik besloot om te vragen om een ander adres.

Het adres waar ik vervolgens terecht kwam was een verademing. Ik stel(de) me nog steeds dienstbaar op, maar dit keer stond ik stevig en liet ik duidelijk weten wie ik ben en waar ik voor sta en wat je van me kunt verwachten. Het effect was en is nog steeds merkbaar. De verhoudingen zijn repectvol en we gaan met elkaar om als gelijken. Iets wat ik op het vorige adres niet ervaarde. Bij deze meneer werk ik nu nog steeds.

In de afgelopen jaren zijn er verschillende adressen bijgekomen en weer verdwenen. Niet altijd waren de verhoudingen even goed en vertrok ik na verloop van tijd vanwege uiteenlopende redenen. Maar de laatse weken treft het me steeds weer op de 5 verschillende adressen waar ik werk, hoe ik het getroffen heb met deze mensen die ik nu heb leren kennen.

Het verbaast me steeds weer hoeveel wijsheid ze te geven hebben, hoeveel energie ze hebben, hoe positief ze hun leven leven.

Ik ben inmiddels de kunstenaar die in de thuiszorg werkt. Ze knippen krantenknipsels uit waar ik in stond, vragen oprecht ge√Įnteresseerd waar ik mee bezig ben. En ik werk met veel plezier bij hen, maak schoon en ben kunstenaar.

Advertenties

Speciaal voor Het Grijze Huis – een project van Hieke Pars, maakte ik nieuw werk.

Het Grijze Huis - Hieke Pars

Nieuw werk voor Het Grijze Huis

Nieuw werk voor Het Grijze Huis

Materiaal: Verhuisdeken, polyesterhars, lasdraad
Nog te zien t/m dinsdag 22 juni

Zoals het een waar verzamelaar betaamt kan ik verzamelingen van anderen ook erg waarderen. Een van de verzamelingen die ik in het echt graag zie en die nu ook voor anderen te zien is, is de collectie citroenflesjes van Jozee Brouwer.

Ook haar andere verzamelingen en grafisch werk zijn een lust voor het oog. Aanrader keer tien dus!

taart!

Ik presenteerde onlangs een ontwerp voor een opdrachtgever en hoorde net vanmiddag dat ik mijn ontwerp mag uitvoeren!

Met veel plezier deel ik deze feestvreugde! Proost!

Het bureau

februari 19, 2010

Omdat ik al tijden dit ontzettend fijne maar wellicht wat drukke tafelzeil op rol heb staan, besloot ik het vanmiddag op mijn bureau te maken.
Handig want afneembaar, en mijn kat vergezelt mij nogal eens terwijl ik hier werk, dus dat is geen gering voordeel.
Onhandig misschien, vanwege het enorm drukke motiefje. Ik ga er proefondervindelijk achter komen of het te doen is of niet.

my desk

Ik: 200 x 122 x 120 cm, geel, warm (zie foto) zoek jou: warme ruimte, droog, groter dan 200 x 122 x 120 cm, affiniteit met muziek en beeldende kunst zou fijn zijn maar is geen voorwaarde, voor expositie, bruikleen of opslag. Ben jij degene die ik zoek of weet je iemand, laat hieronder dan een reactie achter.

ik hoor graag van je!

(namens de vleugel) Susan

In de etalage

november 8, 2009

In de etalage!