13 een meisjesboek

mei 14, 2007

Op het briefje bij mijn installatie stond te lezen;

———-

“Mogelijkheid tot dromen”

Op deze plek kunt u;

Even tot rust komen
Weer even tot uzelf komen
Uw utopie overdenken
Uw droom verhelderen
Uw droom dromen

U kunt een plek uitkiezen die bij u past.

U kunt maximaal een uur gebruik maken van de plek


Tussen 14.00 en 16.00 kunt u gebruik maken van de persoonlijke wekservice.
Wilt u op andere tijden rusten, dan kunt u gebruik maken van een van de aanwezige wekkers in de kast.

Er zijn enkele huisregels van toepassing;

– Niet roken
– Open iedere dag tussen 10.00 en 20.00 uur, ’s nachts gesloten.
– Gastvrouw aanwezig tussen 14.00 en 16.00.
– Vreemd ontwaakgedrag dient, indien de gastvrouw u wekt, vooraf gemeld te worden voor zover u hiervan zelf op de hoogte bent.
– Gebruik van de faciliteit is geheel op eigen risico.

Een prettig verblijf gewenst!

————-

Omdat ik dus van twee tot vier in de fijne stoel van mijn installatie zou zitten, liep ik even de naastgelegen ‘give-and-take-away-shop’ binnen om te kijken of daar misschien nog een boek lag dat me wel aansprak.

Ik vond er; 13 een meisjesboek door Mischa de Vreede.

En ik vond het prachtig. Bijvoorbeeld hierom;

“Ze had het ook met de witte strepen van straalvliegtuigen. Dan lag je lekker op je rug in de vrije natuur, er kriebelde iets van gras in je hals, en er zong een vogeltje en de lucht was hemelsblauw, en dan kwam daar opeens een wit streepje doorheen, of soms wel meer dan een, en zo’n streepje maakte zichzelf langer en bleef zich scherp aftekenen aan het groeiende einde terwijl het aan de andere kant steeds losser en flodderiger werd, totdat het een brede baan watten leek en dan vond ook Lili er niets meer aan. Maar daarvóór, als het streepje nog heel iel was, heel dun, maar o zo pittig, dan vond ze het erg mooi wat daar gebeurde. ook beviel haar het idee dat er daarboven iemand in een klein kamertje zat, in een heel makkelijke stoel achter een dashbord vol flikkerende lampjes, met misschien een in leer gehulde collega naast zich die Roger zei. En daar helemaal beneden, onzichbaar, in een plekje groen zo groot als de vuist van de piloot, lag een klein meisje, Lili, en die zag dat allemaal en die hield ze met een touwtje van gedachten aan de aarde vast.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: