Aargh (of; u kent ze vast ook…)

februari 17, 2007

Vanaf het moment dat ik woon waar ik nu woon weet ik weer wat er irritant is aan het hier wonen. U moet weten, ik woonde hier vier jaar geleden ook al eens maar dan een verdieping hoger.

Ik woon in een flatcomplex in het centrum van de stad. Niets mis mee. Maar… In deze flat woont ook een man die al vrij lang blijkbaar niets beters te doen heeft met zijn tijd en zich derhalve officieus had opgeworpen tot huismeester. Met als gevolg dat hij zich werkelijk overal mee bemoeide.

Vrij lang wist ik hem te vermijden na mijn tweede intrek in dit complex, maar dit houd je ook maar zolang vol…
Toen ik besloot mijn oud papier naar de afvalcontainer te brengen was het tegen-het-lijf-loop-moment daar en ontdekte ik dat hij het sinds mijn vertrek vier jaar geleden blijkbaar inmiddels geschopt had tot semi-officieel huismeesterschap met oud-papierhok slash werkhok incluis.
Ook kwam ik tot de ontdekking dat zijn bemoeizucht nog erger was dan ik altijd dacht. Hij wist namelijk nog precies hoe ik heet, voor- en achternaam correct, en vertelde dat hij nog lang post voor me had bewaard, om vervolgens de vraag te stellen; “Wat is er eigenlijk gebeurd in de afgelopen jaren dat je hier weg was? Ging je samenwonen met je vriend, ging het mis en woon je daarom nu weer hier???”. Met opgetrokken wenkbrauwen keek ik hem aan en zei; “Nee”, terwijl ik dacht ‘bemoei je met je eigen zaken!’ en beantwoordde ik zo summier mogelijk zijn vragen omdat hij zich blijkbaar had opgewerkt tot semi-officieel huismeester wat betekent dat je zo’n man waarschijnlijk ook ooit nog wel eens ongewild nodig zult hebben, een soort van vriendelijkheid is dus gewenst.

Vandaag kwam ik hem weer tegen. Ik stapte mijn voordeur uit, draaide mijn hoofd naar rechts en zag hem met zijn fiets. Hij zag mij ook, en terwijl ik deed alsof ik druk bezig was mijn deur te vergrendelen liep hij al ‘Hé Susan!’-roepend op me af. Ik liep al de linkerkant op want ik moest tenslotte weg, maar hij haalde me in en vroeg hoe het ging, waarop ik naar waarheid antwoordde dat ik ziek ben. “Goh”, vroeg hij; “wat heb je dan, griep?” Een moment draaide mijn hersenen op volle toeren om een ‘goed’ antwoord te geven (wat achteraf gezien natuurlijk gewoon ‘ja’ was geweest, duh!) en zei ik: “Nee, ik heb buikpijn (buikpijn is goed dacht ik, dat is niet in detail), ben al de hele week thuis.” Waarop hij zei; “Zal ik je even insmeren?”
Van mijn kant bleef het stil. Mijn hoofd stond ook stil. En toen kwam er ‘PARDON?!?!?’, wat blijkbaar ook van mijn gezicht te lezen was. Waarna hij zich probeerde te herstellen en aanvulde met; “Met Vicks bedoel ik…”

‘Blanco’

En toen een; “Nee hoor bedankt…”

Ik begon me om te draaien om nu echt weg te lopen, waarop hij me nog, en dit keer zonder dubbelzinnigheden, zei dat als ik iets nodig had ik wist waar ik hem kon vinden, waarvoor ik bedankte en mijn weg naar de supermarkt vervolgde, me continu bedenkend dat er nou eenmaal mensen zijn van wie je niet verwacht dat ze dit soort uitspraken doen, maar waarvan je ze net zo min wilt horen als van de mensen van wie je ze van mijlenver ziet aankomen.

Advertenties

11 Responses to “Aargh (of; u kent ze vast ook…)”

  1. falleri Says:

    Jakkes…
    Veel sterkte met die kerel. Ik hoop dat de boodschap over is gekomen maar meestal heeft dit soort mensen een heel groot, heel hard ondoorzichtig bord voor hun kop.. :S

  2. esther Says:

    Zoveel mogelijk mijden die man en zo kort mogelijk te woord staan. Die heeft ze niet allemaal op een rijtje. En nooit in huis halen, ook niet voor klusjes! Brr!

  3. Minke Says:

    Daar ken ik er ook één van.
    In mijn oude flat (jou bekend), had ik ook zo’n onderbuurvouw.
    Zij wist precies wanneer ik thuis kwam en wie er voor mij aan de deur was geweest. (Ik heb de postbode ook maar gevraagd geen pakketjes voor mij, meer aan haar te geven. Maar goed met Vicks is niets mis. 😉

  4. Polle Says:

    Getver, wat een engerd. Proberen zo ver mogelijk van weg te blijven.

  5. De Buurman Says:

    En leuke website heb je ook Susan.
    Hehe.

  6. eef Says:

    ieuw indeed! wat denkt ie wel niet?!
    en met wat voor onnodige stress je door dat soort mensen opgezadeld wordt.

  7. zo! Says:

    duidelijk zijn is belangrijk

  8. Moniekie Says:

    Bij de eerstvolgende foute opmerking direct klagen bij de woonstichting. Inderdaad niet jofel en zeker niet onderschaten, dit soort ‘lolligheid’!

  9. Juna Says:

    ‘Maar goed met Vicks is niets mis.’

    Maar met Vicks op je buik dan weer wel…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: