#2

(het letterbord is de score van mijn kringloopbezoek. Voor #1 *klik*)

Protestbrief nav arrestatie en aanklacht wegens opruiing Olof van Winden / TodaysArt festival

Via Trendbeheer;

Vijftig Haagse kunstinstellingen vragen tekst en uitleg, een professioneel vraagteken vanuit de Hofstad. Een onderschrijvenswaardig initiatief:

klik voor brief en ondertekening

via

Oh! En dan een blije, niet een geschokte of piepende of verontwaardigde, maar een verraste en enthousiaste.

pruned: A Zoo in Vienna

via: trendbeheer

Raise the alarm!

Would you stop talking,
Because I don’t think we agree,
You’re always keeping all your borders up,
I’m thinking something must be wrong with me,
Well i know you don’t like it,
You’re no exclusive company,
You’re always keeping all your borders up,
And it’s a little more than you and me.

(…)

You’ve got to fight for a reason,
what’s your reason?

swearing at motorists

On the way down town I saw you
looking real good
looking the other way

and I was hoping that you would not see me
I had
nothing to say

It’s been a long time
but not too long
and not long enough I’m thinking to myself

sober

I am just a worthless liar.
I am just an imbecile.
I will only complicate you.
Trust in me and fall as well.
I will find a center in you.
I will chew it up and leave.

Trust me. Trust me. Trust me. Trust me. Trust Me.

die perfection

endorphin’s got the best of me

duidelijk/assertief of onaardig…

Gisteren ging ik op weg naar Arnhem. Dankzij Syntus strandde ik echter al in Hengelo, en aangezien het wel even zou gaan duren voordat ik mijn reis kon voortzetten besloot ik een kop koffie te gaan drinken in de restauratie.

Met mijn kop koffie en een saucijzenbroodje zette ik mij aan een tafeltje in het midden van de ruimte. Ik belde even de stand van zaken door en staarde vervolgens een beetje voor me uit terwijl ik de aangekochte etenswaar op at.

Plotseling schoof er een man in mijn blikveld die aanstalten maakte recht tegen over mij aan mijn tafeltje aan te schuiven.

‘Vind u het erg als ik hier bij kom zitten?’ vroeg hij, waarop ik zonder nadenken antwoordde; ‘als het echt moet…’ ‘Liever niet dus? vroeg de man. ‘Nou, nee, gezien het aantal tafeltjes dat ook gewoon vrij is liever niet nee.’ ‘Maar ik heb mijn fiets daar staan en zo kan ik er zicht op houden’, liet hij weten terwijl hij gewoon aanschoof.

Ik heb me vanaf dat moment afgevraagd of ik nou onbeleefd was omdat ik iemand aan mijn tafel weigerde. En heb mijn gedachten er over laten gaan wat mijn redenen waren om nee te zeggen en of dat niet te oordelend was. Me tegelijkertijd afvragend of dat nou iets typisch Enschedees was.

Toch moet ik nu tot de conclusie komen dat ik best nee mag zeggen als ik geen zin heb om interactie te hebben met iemand. Want hoewel de man geen gesprek met me probeerde aan te knopen zat hij toch in mijn ruimte en in mijn gezichtsveld waardoor ik niet meer zo vrij om me heen kon kijken als ik daarvoor deed.

schoner licht / licht uit

Vandaag ontving ik voor de tweede keer de oproep om vanavond tussen 19.55 en 20.00 de lichten te doven. Dit om de polititiek, de media en de burgers in het algemeen te laten weten dat het belangrijk is zorgvuldig met energie om te gaan.

So far so good, niks mis mee, en geen moeite.

Maar eigenlijk vind ik het onzin en irritant om zulke mails te ontvangen. Ik weet niet zo goed waarom, maar het komt me een beetje zinloos voor om tot zoiets op te roepen als er niet ook iets wezenlijk verandert. Mooi hoor die vijf minuutjes de lampen uit, maar wat daarna…

Doet iedereen daarna weer zijn/haar lampen aan en voelt zich goed omdat ‘ie heeft bijgedragen aan een minimale besparing en verder niets?

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het goed dat men toch probeert om mensen bewuster te maken van hun energiegebruik, maar het voelt een beetje als moederdag en vaderdag; waarom alleen die dag laten weten aan je vader of moeder dat je hem/haar waardeert…?

Zomergasten Nooitgenoeg

Vragen over idealen, idealisme, de consequenties daarvan, egodocumenten (is dat in het witte/groene boekje met of zonder streepje?), grenzeloosheid, keuzemogelijkheden, doelen, geëngageerdheid, (veronderstelde) naïeviteit, etc.

De vragen en thema’s die Halina aan de orde stelde in zomergasten en ook in haar boek.

Gek genoeg geeft het me een gevoel van plaatsbepaling.

Oh, en trouwens, als we het dan hebben over camerastandpunten, regie en regisseurs, dan moet voor deze aflevering van Zomergasten even gezegd dat het een verademing was om Joris niet de hele tijd in beeld te hebben met zijn af en toe vreemd getimede glimlachen en gesloten zenuwachtig wiebelende houding.
Natuurlijk had het de vorige keer ook te maken met de ontzettend serieuze Leon de Winter die nog geen grappige of om-het-luchtiger-te-maken opmerking van Joris zou herkennen als hij hem zou aankondigen…

Desondanks, hulde aan de regisseur voor de gekozen camerastandpunten deze keer!