losse eindjes – tegennatuur

Tegennatuur – Michel van Eeten

Het boek is uit, en wat me het meest bij blijft is wat in het boek voortdurend met Rorschach wordt aangeduid.

Je haalt er uit wat voor jou op dat moment belangrijk is. En, wat je er uit haalt zegt iets over jou.

Het is denk ik met boeken net zoals met andere dingen in je leven; iets valt je op of spreekt je aan omdat dat op dat moment op jou van toepassing is. Het speelt in je leven, je gedachtenwereld.
Zwanger, of denk je dat je zwanger bent? Dan zul je ongetwijfeld meer zwangere vrouwen zien dan iemand die daar niet mee bezig is.

Wat me het meest heeft bezig gehouden tijdens het lezen van Tegennatuur is de hoofdpersoon en zijn persoonlijkheid. De manier waarop hij geen stelling neemt, tegen alles aan leunt, zichzelf niet laat zien, dingen wel prima vindt, denkt mensen ruimte te geven door geen tegenstand te bieden…
Eerst duidde ik het aan als; hij is ongrijpbaar. Het frustreerde me al op een kwart van het boek. Zijn karakter leek het minst duidelijk te zijn op dat moment.

Het zal u dan ook niet verbazen dat precies deze karaktereigenschappen op mijn pad waren en zijn terwijl ik het boek las.
Uitermate frustrerend vond ik het om verhalen aan te horen van mensen die wel klaagden over hun leven, maar er niets aan deden. Zich niet lieten zien. Ruimte gaven door geen tegenstand te bieden of stelling te nemen.

Steeds meer werd me ook iets anders duidelijk; weet de hoofdpersoon eigenlijk wel wat hij wil? Waar hij voor staat? Af en toe blijkt wat hij niet wil. Af en toe handelt hij daar ook naar. Veel vaker wordt hij zo overbluft door datgene wat er gebeurt, of de stelling die verbaal zo sterk wordt ingenomen dat hij het nakijken heeft.

Bovenstaande cursief gedeelte schreef ik enkele maanden geleden. Ik sloeg het op als concept omdat ik er nog aan verder wilde schrijven. Het werd een los eindje.

Nu, zoveel tijd nadat ik het boek uitgelezen heb en ik bovenstaand concept over het boek nog eens overlees realiseer ik me pas hoe het komt dat de karaktertrekken in het boek waar ik me zo aan ergerde me zo opvielen. Het boek is nog meer een Rorschach dan ik dacht. Ik was namelijk zelf druk doende met geen positie innemen, iets half doen, ergens niet voor gaan staan, meeleunen, etc.

Totdat ik afgelopen maand besloot te stoppen met eerst!. Het was eindelijk tijd geworden om te gaan staan voor wat ik wil. En ondanks dat het een moeilijke beslissing was en ik er de nodige tranen om heb gelaten is het de beste beslissing geweest die ik heb kunnen maken.

Een andere karaktertrek waar ik dan nu ook nog nodig van af moet en waar ik door de schrijver van het boek eens te meer op werd gewezen is dat ik dingen niet af maak.

En daarom nu dit stuk.

Genoeg van losse eindjes,

tijd om dingen af te maken en fris verder te gaan!

Wil je het boek van mij ontvangen en de opdracht aan gaan  laat dan een reactie achter in de commentbox.